Saskia Van den Ouden

Gezond zijn en blijven is niet vanzelfsprekend

 Als jonge moeder kreeg ik te maken met een goedaardig gezwel (what’s in a name)  in mijn kuitbeen (fibula). Mijn leven veranderde ingrijpend en niets was meer vanzelfsprekend. Na zes jaar, talloze behandelingen en meerdere operaties werd in 2010 mijn linkeronderbeen geamputeerd. Hoe gek het ook klinkt: dat voelde als een opluchting. Na jaren van ziek zijn kon ik eindelijk mijn leven weer opbouwen.

Niet als “gehandicapte”, niet vanuit een rolstoel, maar juist sterker dan ooit. Als para-triatleet leerde ik opnieuw zwemmen, fietsen en rennen. Uiteindelijk mocht ik zelfs meerdere jaren als topsporter met een A-status uitkomen voor Team NL. Sport gaf mij vrijheid, kracht en het gevoel dat alles mogelijk was.

Tot mijn lichaam opnieuw anders besloot. Door problemen met mijn stomp volgde een tweede amputatie, dit keer tot boven de knie. Opnieuw revalideren. Opnieuw leren omgaan met verlies. Opnieuw vechten om vooruit te komen.

En toen kwam in 2021 de diagnose darmkanker. Dat gevecht was anders. Zwaarder. Niet alleen lichamelijk, maar vooral mentaal. Want zodra kanker je leven insluipt, komt ook angst mee naar binnen. En die angst verdwijnt nooit helemaal meer.

Maar één ding weet ik zeker: ik blijf bewegen. Ik blijf vechten.

Daarom zwem ik ook dit jaar weer voor Swim to Fight Cancer. Twee kilometer door de Bredase grachten. Alleen op mijn armen. Niet omdat ik iets wil bewijzen, maar omdat ik weet hoe belangrijk hoop is. Hoe belangrijk onderzoek is. Hoe belangrijk het is dat niemand er alleen voor staat.

Elke slag door het water staat voor doorzetten. Voor vallen en weer opstaan. Voor iedereen die zelf vecht, gevochten heeft of iemand moet missen.

Wil je mij steunen met een donatie? Samen kunnen we écht verschil maken in de strijd tegen kanker. ❤️

#SwimToFightCancer #Breda #Kankeronderzoek #ParaAtleet #Doorzetten #Leef #SamenSterk