Jordi Wallenburg

Eén bal minder, één doel rijker

In 2024 kreeg ik op mijn 41ste zaadbalkanker. Niet bepaald de bal die ik verwachtte toegeworpen te krijgen. Na een operatie leek het hoofdstuk afgesloten, maar een jaar later bleek de kanker te zijn uitgezaaid en volgden vier zware chemokuren.

Zaadbalkanker is gelukkig heel goed te genezen. De behandeling zelf is alleen bepaald geen walk in the park  en soms blijkt ook de weg terug een stuk langer dan vijf kilometer. Hoewel ik inmiddels in remissie ben, liet de behandeling de nodige souvenirs achter. Mijn conditie verdween, mijn hormoonhuishouding veranderde in een experimenteel scheikundeproject en soms lijkt het alsof mijn lichaam zonder overleg zijn eigen overgang heeft ingepland. Sportief voelde ik me al helemaal niet meer en vertrouwen op mijn lichaam was ineens niet meer vanzelfsprekend.

Daarom loop ik op 10 oktober de LoveLife Run.

Niet alleen om vijf kilometer uit te lopen, maar om weer iets van mezelf terug te veroveren. Ik wil verdorie weer fit en sportief zijn. Weer kunnen vertrouwen op mijn lichaam, nieuwe doelen stellen en laten zien dat herstel niet betekent dat je meteen weer de oude bent  maar wel dat je stap voor stap opnieuw vooruit kunt.

Maar misschien wel mijn belangrijkste motivatie zijn de zorgverleners die mij hier doorheen hebben geholpen. De artsen, verpleegkundigen en alle andere mensen die dag en nacht klaarstaan wanneer iemands wereld plotseling stilstaat. Zij maakten van een doodenge diagnose een behandelbaar traject en stonden er ook op de momenten dat ik het zelf even niet meer zag zitten. Dankzij hun kennis, aandacht en onvermoeibare inzet sta ik hier nog. Dat is niet vanzelfsprekend en daar loop ik uit diepe dankbaarheid voor.

Natuurlijk loop ik ook om geld op te halen voor kankeronderzoek. Want inmiddels krijgt één op de twee mensen in Nederland ooit kanker. Betere behandelingen en hogere overlevingskansen zijn ontzettend belangrijk, maar kwaliteit van leven ná de behandeling verdient minstens zoveel aandacht. Genezen is het doel; daarna ook weer écht kunnen leven.

Mijn ambitie? Die vijf kilometer lopen, het liefst binnen een halfuur (onrealistisch, geeft niet). Misschien ambitieus, maar na alles wat ik achter de rug heb, laat ik me niet meer zo snel uit het veld slaan.

Wil je helpen? Doneer dan aan mijn actie of sluit je aan bij Veni, Vidi, Uniballi en loop met ons mee. Je hoeft geen topatleet te zijn en ballen zijn volledig optioneel. Een beetje lef, een goed humeur en de bereidheid om samen in beweging te komen zijn genoeg.

Ik kwam, ik zag, ik overwon, en nu wil ik verdorie weer hardlopen.