Wat begon als een initiatief van een vriendin uit haar hockeyteam, werd al snel iets waar de hele groep zich achter schaarde. Voor Simone is deelname extra persoonlijk: haar vader kreeg een aantal jaar geleden blaaskanker. Inmiddels gaat het goed met hem, maar de ziekte heeft nog altijd impact.
Simone, vertel eens iets over jezelf. Wie ben je en wat doe je?
“Ik ben Simone de Kuiper, 21 jaar en ik woon in Rosmalen. Ik studeer Sportcommunicatie in Tilburg. Daarnaast hockey ik met een groep vriendinnen. Het is echt een vriendinnenteam, maar we hockeyen ook lekker op niveau. We zien elkaar daardoor meerdere keren per week.”
Hoe kwam je op het idee om mee te doen aan Swim to Fight Cancer?
“Een vriendin uit ons team is haar moeder ongeveer anderhalf jaar geleden verloren aan kanker. Zij kwam met het initiatief om samen mee te doen. Voor haar is het natuurlijk heel bijzonder om dit ter nagedachtenis aan haar moeder te doen.
Daarnaast heeft mijn vader een aantal jaar geleden kanker gehad. Dat heeft natuurlijk veel impact gehad op ons gezin. Toen mijn vriendin voorstelde om mee te doen, hoefde ik daarom eigenlijk niet na te denken. Ik vond het meteen een heel mooi doel.”
Het grootste deel van het hockeyteam doet mee. We wonen bijna allemaal in Rosmalen, dus Den Bosch is voor ons ook echt een thuiswedstrijd.”
Je vader kreeg een aantal jaar geleden blaaskanker. Hoe was die periode voor jou?
“Het kwam heel onverwachts. Ik wist in eerste instantie niet eens dat mijn vader naar de dokter was geweest. En dan hoor je ineens dat er iets niet goed is. Vooral in het begin was dat heel heftig en spannend. Later kregen we meer uitleg en begreep ik beter wat er allemaal gebeurde.
Gelukkig is het uiteindelijk goed gekomen. Hij gaat nog steeds op controle en dat blijft spannend. Inmiddels gaat het gelukkig goed met hem.”
Wat vindt je vader ervan dat je nu meedoet aan Swim to Fight Cancer?
“Toen mijn vader net beter was, hebben we samen een hardloopevenement van vijf kilometer in Den Bosch gedaan. Voor ons voelde dat als een manier om te vieren dat het weer goed met hem ging en om die periode een beetje af te sluiten.
Hij vindt het daarom ook heel leuk dat ik nu hieraan meedoe. Hij helpt zelfs met geld inzamelen en heeft mijn actie gedeeld met zijn collega’s.”
Jullie doen dit met een hechte groep vriendinnen. Maakt dat het extra bijzonder?
“Zeker. We zien elkaar minimaal drie of vier keer per week door het hockey en spreken daarnaast ook veel met elkaar af. We zijn heel betrokken bij elkaar. Als een vriendin zoiets meemaakt en aangeeft dat ze dit graag wil doen, dan wil je er voor haar zijn. Dan doe je dit samen.”
Jullie zwemmen straks twee kilometer. Hoe bereiden jullie je daarop voor?
“We hebben best serieus getraind! Een van de meiden woont aan de Groote Wielenplas. Tijdens onze zomerstop gingen we bijna iedere zondag samen zwemmen.
Nu het hockeyseizoen weer begonnen is, lukt de zondag niet altijd meer, maar dan spreken we bijvoorbeeld op woensdagochtend af om te zwemmen.
Zwemmen in open water bleek toch anders dan in het zwembad. “Als er wind staat, is het wel echt zwaarder. Zelf ben ik altijd een goede zwemmer geweest, dus ik vind het goed te doen. Sommige vriendinnen vinden het spannender of zwaarder. Op de dag zelf gaan we elkaar daarom zeker opzoeken in het water. We doen het echt samen.”
En jullie zijn niet alleen druk met trainen, maar ook met geld ophalen.
“Ja, we hebben het echt overal gedeeld. Op de hockeyclub hebben we QR-codes opgehangen en we hebben een Instagramaccount met het team. Daarnaast hebben we onze acties gedeeld via LinkedIn en andere kanalen. Mijn vader heeft mijn actie ook op zijn werk gedeeld.”
Dat leverde een prachtig resultaat op: op het moment van het interview had Simone persoonlijk al rond de €1.000 opgehaald en stond de teller van team De IJsvogels zelfs op €9.082. “We proberen echt zo veel mogelijk geld op te halen. En doordat we vriendinnen zijn, is het voorbereiden en trainen samen ook gewoon heel gezellig.”
Waarvoor spring jij straks het water in?
“De moeder van mijn vriendin had een vorm van kanker waar nog niet zoveel onderzoek naar is gedaan. Je hoopt natuurlijk dat mensen in de toekomst beter geholpen kunnen worden en dat er steeds meer mogelijk wordt.”
Wat zou je zeggen tegen iemand die twijfelt om zelf aan een evenement van Fight cancer mee te doen?
“Doe het gewoon een keer! Ik ben zelf heel sportief en vind het sowieso leuk om aan zoiets mee te doen, maar als je daarmee ook nog iets voor een goed doel kunt betekenen, maakt dat het extra mooi. En zoek vooral mensen om je heen met wie je het samen kunt doen. Je motiveert elkaar tijdens het trainen en kunt ook samen naar de dag zelf toeleven.”
En jouw verhaal bij Fight cancer stopt na 27 september nog niet…
“Nee! Vanaf februari ga ik stage lopen bij Fight cancer. Ik vind het heel leuk om iets voor een goed doel te kunnen doen. Dat past bij mij.”
Voor Simone komt daarin veel samen. Met haar studie Sportcommunicatie, haar liefde voor sport én haar persoonlijke betrokkenheid bij de missie van Fight cancer is de stap naar een stage bij de stichting een mooie volgende stap.
Maar eerst het water in. Twee kilometer, samen met haar vriendinnen. Voor de mensen die ze liefhebben, voor iedereen die met kanker te maken krijgt en voor een toekomst waarin kanker hopelijk steeds beter te behandelen is.
Steun Simone en haar team De IJsvogels en doneer via de knop hieronder.
DONEER HIER
