Ik duik het diepe in voor mijn Ubermama
Eind 2025 kregen we het nieuws dat niemand wil horen: mijn lieve mama van 63 heeft longkanker. Wie haar kent, weet dat ze een echte ubermama is. Een vrouw van aanpakken, hard werken en nooit opgeven. Ze heeft vier zonen opgevoed en stond werkelijk altijd voor ons klaar. Of het nu een luisterend oor was of langs de lijn bij iedere voetbalwedstrijd; mama was er altijd. Diezelfde onvermoeibare kracht en dat doorzettingsvermogen zie ik nu elke dag terug in haar strijd.
Na loodzware chemokuren, die haar ontzettend ziek maakten, krijgt ze nu immunotherapie. Het verschil is hartverwarmend: ze is minder ziek en kan weer een beetje léven. Het is helaas niet te genezen, maar wel levensverlengend. Het mooiste bewijs? Dat ze onlangs, ondanks alles, toch een paar uurtjes samen met mij, Sophie en mijn vader Carnaval heeft kunnen vieren. Op een kruk en maar 2 uurtjes, dat zijn de momenten die goud waard zijn.
Waarom ik het water in spring
Op 28 juni doe ik mee aan Swim to Fight Cancer Tilburg. Ik spring die dag niet zomaar de Piushaven in. Ik zwem voor mijn moeder, omdat ik haar nog heel lang bij me wil hebben. Ik zwem met de droom dat zij later mijn kinderen — die er nu nog niet zijn — nog mag leren kennen en hen net zo kan zien opgroeien als zij bij ons heeft gedaan.
Jouw donatie maakt tijd mogelijk
De immunotherapie waar mijn moeder nu zo bij gebaat is, bestaat alleen dankzij jarenlang onderzoek. Door dat onderzoek hebben wij nu extra, fijne tijd samen.
Ik zwem om geld op te halen zodat dit onderzoek door kan gaan. Want wie weet waar jouw donatie nog meer toe kan leiden? Misschien besparen we hiermee een andere familie de pijn die wij nu voelen, of geven we iemand de jaren terug die ze anders niet zouden hebben.
Al is het maar voor één iemand... elke euro telt.
