Belofte maakt schuld!
2 jaar geleden gingen Sander, de kinderen en ik kijken bij Swim to Fight Cancer. We legden de kinderen, voor zover dat kon, uit wat kanker was en wat het doel van dit evenement was. Ik legde uit dat opa Mark ook ziek geweest was, dat dat ook de reden was waarom opa destijds kaal was, maar dat opa nu beter was en dat het dus goed is dat er veel geld ingezameld wordt om nog meer onderzoek te doen want er zijn ook mensen die niet meer beter worden. Tegelijkertijd ontstond het idee om bij de volgende editie zelf mee te gaan doen. Niet wetende wat ons kort na de editie van dat jaar te wachten stond.
Inmiddels zijn we bijna 2 jaar verder en komt deze editie dichterbij. Ik zag de oproep om je in te schrijven voorbij komen en mijn eerste reactie was dat ik door mee te doen papa niet terug krijg. Maar.. belofte maakt schuld en gezien het feit dat alleen al in Nederland ieder uur 14 mensen de diagnose krijgen, hoop ik met mijn deelname toch mijn steentje te kunnen bijdragen en er zo voor te zorgen dat deze vreselijke ziekte niet langer dodelijk is en anderen het leed bespaard blijft wat papa en ook wij als gezin hebben moeten doormaken.
