Het verhaal van Zee

Hoi Zee! Vertel eens iets over jezelf. Wie ben je en wat doe je graag? 

“Ik ben Zee, ik ben 13 jaar oud en ik zit in de tweede klas van de middelbare school. Als ik niet op school zit, rijd ik graag op mijn brommer. Die heb ik voor mijn verjaardag gekregen, dus daar rijd ik op eigen terrein mee. En ik vis en zwem heel graag.” 

Zwemmen kun je volgens mij wel aardig, toch? 

“Ja, tuurlijk. Ik heb twaalf zwemdiploma’s, dus daar ben ik heel trots op.” 

Dan is Swim to Fight Cancer voor jou een makkie! Hoe ver ga je zwemmen? 

“500 meter, want ik mag volgens de regels niet meer doen.” 

Maar twee kilometer zou je ook wel redden? 

“Ik denk dat ik dat wel red, ja.” 

Heb je zin in de Swim? Of vind je het stiekem ook een beetje spannend? 

“Ja, ik heb er heel veel zin in! Ik ben eigenlijk niet zo heel zenuwachtig. En ik doe het natuurlijk met opa, dus dat is sowieso gezellig. Ik heb zo’n goede band met hem.” 

Je zwemt dus samen met je opa. Wie doen er nog meer mee? 

“Mijn opa natuurlijk, en mijn nicht, mijn tante en nog een vriendin van mijn tante. Die ken ik niet heel goed, maar dat is evengoed gezellig natuurlijk.” 

Waarom wilde je zelf graag meedoen? 

“Ik werd door mijn familie gevraagd of ik ook mee wilde doen en ik dacht: ja, dat is heel goed. Ik hou natuurlijk van zwemmen en het is heel mooi dat ik dat dan kan combineren met iets voor een goed doel.” 

Is er ook iemand voor wie jij speciaal het water in gaat? 

“Niet heel per se voor één iemand. Maar mijn andere opa is aan kanker overleden. Ik heb hem eigenlijk nooit gekend, maar ik doe het eigenlijk ook wel een beetje voor hem. Ik had hem natuurlijk wel heel graag willen kennen.” 

Weet je ook waar het geld dat jullie ophalen naartoe gaat? 

“Ja, volgens mij is het voor onderzoek naar kanker. Zodat mensen beter behandeld kunnen worden en uiteindelijk misschien niet meer dood hoeven te gaan aan de ziekte. Dat zou natuurlijk prachtig zijn.” 

Heb je samen met opa ook getraind? 

“Ja, zeker weten. Mijn opa woont in Westerland aan het Amstelmeer en daar oefenen we regelmatig samen.” 

En moet opa je dan weleens meeslepen als je geen zin hebt om te trainen? 

“Nee, eigenlijk niet. Ik denk gewoon: ja, ik doe het natuurlijk. Ik doe het voor mijn opa en ik begrijp het doel ook volledig. Dus ik doe het met nul tegenzin.” 

Je haalt natuurlijk ook geld op. Hoe pak je dat aan? 

“Ik heb heel wat familieleden en vrienden aan wie ik het vraag. En via Facebook en social media vinden mensen ook de link en foto’s van ons terwijl we aan het zwemmen zijn. Dan denken ze: wat leuk dat jullie meedoen, opa en kleinzoon. En dan maken ze geld over. Dat is natuurlijk hartstikke lief van die mensen.” 

Wat vind je ervan dat zoveel mensen jullie sponsoren? 

“Dat vind ik heel bijzonder en echt heel erg lief. Mensen die geld geven, kennen misschien zelf iemand die kanker heeft of hebben familieleden die eraan zijn overleden. Of misschien kunnen mensen door onderzoek nog gered worden. Dan willen we toch allemaal graag helpen.” 

Waar heb je het meeste zin in op de dag zelf? 

“Gewoon dat je met z’n allen begint. Dat lijkt me heel leuk. En natuurlijk als je dan klaar bent en je hebt het gehaald. Er komen ook familie, vrienden en kennissen aanmoedigen. En na afloop gaan we misschien nog wel uit eten.  

Jullie team heet ‘Klaar voor de Start’. Dus de belangrijkste vraag: ben je er klaar voor? 

“Ja, absoluut!” 💙