Het verhaal van Theo

Kun je jezelf kort voorstellen? 

"Ik ben Theo Dekker, 69 jaar, woon in Etten-Leur met mijn vrouw en ben vader en trotse opa. Inmiddels ben ik grotendeels met pensioen, maar stilzitten zit er eigenlijk niet in." 

Jouw betrokkenheid bij Fight cancer begon vanuit een heel persoonlijke ervaring. Wat gebeurde er? 

"In 2017 verloor ik mijn jongere broer aan kanker. Drie weken daarvoor overleed ook mijn ex-vrouw, de moeder van mijn kinderen, aan dezelfde ziekte. Dat kwam hard binnen. 

Een jaar later deed ik mee aan Alpe d'HuZes om geld op te halen voor kankeronderzoek. Daar zag ik hoeveel impact zo'n evenement kan hebben. Tegelijkertijd hoorde ik van veel mensen: 'Wat mooi, maar zoiets kan ik niet. Ik kan niet een week naar Frankrijk en een berg beklimmen.' 

Toen kwam Swim to Fight Cancer op mijn pad. Ik dacht meteen: dit is iets waar iedereen aan mee kan doen." 

Hoe ben je betrokken geraakt bij Swim to Fight Cancer Breda? 

"Via de gemeente Breda kwam de vraag of ik eens wilde meedenken over een zwemevent. Ik had jarenlang ervaring in de zwemwereld als bestuurder en organisator. 

Samen met Fight cancer en de gemeente organiseerden we in 2019 de eerste Swim to Fight Cancer Breda. Wat begon als een eenmalig initiatief, werd uiteindelijk zeven jaar lang een belangrijk onderdeel van mijn leven." 

Had je verwacht dat je er zo lang bij betrokken zou blijven? 

"Nee, helemaal niet. Maar als je eenmaal ziet wat zo'n evenement doet met mensen, dan laat het je niet meer los. 

Je ziet deelnemers trainen, lotgenoten ontmoeten, vriendschappen sluiten. Je ziet mensen uit het water komen met emoties die bijna niet onder woorden te brengen zijn. Dat raakt me iedere keer weer." 

Wat maakt deze evenementen volgens jou zo bijzonder? 

"Voor mij hebben ze drie doelen. 

Natuurlijk willen we zoveel mogelijk geld ophalen voor onderzoek naar kanker. Dat blijft de basis. Onderzoek werkt. Mensen leven langer en behandelingen worden beter en menselijker. 

Daarnaast creëren we bewustwording. 

Maar misschien wel het belangrijkste: we helpen mensen om hun onmacht om te zetten in kracht. 

Kanker maakt mensen vaak machteloos. Niet alleen patiënten, maar ook familie en vrienden. Met een evenement als dit kun je iets doen. Je kunt zwemmen, helpen, organiseren of doneren. Dat gevoel van: 'Ik kan wél iets betekenen' is ontzettend waardevol." 

Dit jaar heb je de organisatie van de Swim overgedragen. Is dat een moeilijk moment? 

"Ja en nee. 

De organisatie is door alle veiligheidsregels en vergunningstrajecten steeds complexer geworden. Dat vraagt tegenwoordig bijna om professionele evenementenorganisaties. 

Tegelijkertijd blijft het lastig om los te laten. Want ik vind dat het evenement moet blijven bestaan.  

Je bent altijd erg betrokken geweest, en ook kritisch. Waar zit dat in? 

"Ik vind dat je kritisch móét zijn als je iets serieus neemt. 

Juist daarom vind ik het prettig dat er binnen Fight cancer ruimte is om met elkaar te sparren. Vanuit mijn eigen ervaring kan ik kritisch meedenken, terwijl ik ook altijd kan terugvallen op de kennis en ondersteuning van de stichting.  

Tegelijkertijd waardeer ik dat lokale teams veel vrijheid krijgen. Je krijgt ondersteuning waar nodig, maar ook het vertrouwen om zelf keuzes te maken. Daardoor hebben we in Breda echt iets kunnen neerzetten dat past bij de stad 

Voel je je onderdeel van Fight cancer? 

"Absoluut. 

Wat ik mooi vind aan Fight cancer is dat het geen organisatie is die van bovenaf bepaalt hoe alles moet. Het hoofdkantoor ondersteunt, denkt mee en helpt waar nodig, maar de lokale teams krijgen ruimte om zelf verantwoordelijkheid te nemen. 

Daardoor bouw je ook echte relaties op. Met mensen binnen de stichting, maar ook met deelnemers, vrijwilligers en partners. Na al die jaren zijn sommige contacten veel meer geworden dan een zakelijke samenwerking. Volgende week ga ik bijvoorbeeld op kraamvisite bij een medewerker van Fight cancer met wie ik al jarenlang samenwerk. 

Hetzelfde geldt voor Joost. Ik ken hem nog van de allereerste Swim in Breda, toen hij vanuit Fight cancer als projectmanager betrokken was. Inmiddels is hij directeur van de stichting, maar die betrokkenheid is nooit veranderd. Nu ik zelf voor het eerst als deelnemer aan de Swim meedoe, heeft hij zelfs mijn team een zwemtraining gegeven. 

Na jaren organiseren ga je nu zelf meezwemmen in Breda. Hoe voelt dat? 

"Lichtelijk ongemakkelijk," lacht hij. "Ik heb namelijk een enorme hekel aan zwemmen." 

"Maar dit jaar zwem ik samen met vijf familieleden. Dat maakt het bijzonder. Mijn dochter doet mee, mijn broer, mijn zus en nichtje. Zij is de dochter van onze jongere broer die we verloren zijn. Die emotionele lading zal er zeker zijn." 

Wat gaat er door je heen tijdens zo'n evenement? 

"Voor mij blijft het meest bijzondere moment de minuut stilte aan het begin. 

Dat is het moment waarop iedereen even stilstaat bij waarom hij of zij daar staat. Voor wie je zwemt. Wie je mist. Wie je wilt steunen. 

Daar zit voor mij de kern van het evenement. Daarna volgt de lach, de ontmoeting en het vieren van het leven. Maar eerst is er dat moment van bezinning." 

Wat zou je willen zeggen tegen mensen die overwegen om zich aan te sluiten bij Fight cancer?  

"Doen. 

"Je organiseert het lokaal zelf, maar je staat er nooit alleen voor. Dat vind ik de kracht van Fight cancer. Als ik ergens over twijfel, kan ik altijd mensen bellen om mee te sparren. Die vrijheid én die ondersteuning tegelijk, dat maakt het prettig om dit werk te doen." 

"Vorig jaar werd je benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Een erkenning voor tientallen jaren vrijwilligerswerk en maatschappelijke inzet. Wat deed dat met je?" 

"Dat was bijzonder. Juist omdat ik die onderscheiding in Etten-Leur kreeg, dacht ik daarna ook: misschien moet ik hier eens iets terugdoen. Toen kwam de Light the Night Walk, een nieuw evenement van Fight cancer, voorbij en dacht ik meteen: dit zou heel mooi kunnen passen in Etten-Leur." 

Het is een laagdrempelig evenement waar iedereen aan mee kan doen en dat past goed bij wat mij altijd heeft gedreven: mensen de mogelijkheid geven om samen stil te staan bij kanker en tegelijkertijd in actie te komen.