Op 7 juni vindt de LoveLife Run Almere plaats. De LoveLife Run is een bijzonder evenement dat zich onderscheidt van andere runs. Stoere (ex-)kankerpatiënten trainen twaalf weken lang om samen met familie, vrienden en zorgverleners vijf kilometer te kunnen lopen. Onder begeleiding van een gespecialiseerde trainer van Stichting RCVRY RUN werken zij stap voor stap toe naar de finish.
Achter dit bijzondere evenement staat een betrokken team. Eén van hen is Shirley van Oostrom: trainster van de trainingsgroep én projectleider van de LoveLife Run Almere. Vanuit haar ervaring als leefstijlcoach begeleidt zij mensen die kanker hebben (gehad) tijdens hun weg terug naar beweging, vertrouwen en verbinding.
Kun je jezelf kort voorstellen?
"Ik ben Shirley, moeder van twee volwassen kinderen en al mijn hele leven ondernemer geweest. Van een reclamebureau tot een wijngaard; ik heb veel verschillende dingen gedaan. Op een gegeven moment merkte ik dat ik werk wilde doen waar ik meer betekenis uit kon halen. Daarom ben ik me gaan verdiepen in leefstijl coaching, wandel coaching en mindfulness.
Via Stichting RCVRY RUN kwam ik uiteindelijk in aanraking met oncologische begeleiding. Het idee dat ik mensen die kanker hebben of hebben gehad kon helpen, sprak me meteen aan. Zo ben ik eigenlijk in deze wereld terechtgekomen."
Heb je zelf een persoonlijke link met kanker?
"Ja, helaas wel. In mijn omgeving hebben veel mensen kanker gehad. Familieleden, vrienden, buren; van prostaatkanker tot borstkanker en leukemie. Sommige mensen zijn gelukkig hersteld, anderen hebben we helaas afscheid van moeten nemen.
Daardoor zie je van dichtbij wat kanker met iemand doet. Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal. Mensen kunnen het gevoel krijgen dat ze hun identiteit verliezen aan de ziekte. Juist daarom vind ik het zo belangrijk dat mensen weer ontdekken wat ze wél kunnen en de kracht in hunzelf weer vinden."
Wat maakt de LoveLife Run volgens jou zo bijzonder?
Deze run is meer dan een sportevenement: dankzij het beweegprogramma helpt het de (ex) patiënten lichamelijk en mentaal sterker door hun behandeling en herstel heen.
"Daarnaast, draait het bij de LoveLife Run het niet alleen om hardlopen. Het gaat om het hervinden van vertrouwen in jezelf. De grootste uitdaging voor iemand met kanker is vaak niet de behandeling zelf, maar het gevoel dat je jezelf kwijtraakt. Je bent afhankelijk van anderen, je lichaam doet niet meer wat het altijd deed en je leven staat stil terwijl de wereld doorgaat.
Met de LoveLife Run laten we mensen ervaren dat er nog steeds kracht in hen zit. Misschien voelt die kracht anders dan vroeger, maar hij is er wel."
Hoe ziet het trainingsprogramma eruit?
"De deelnemers volgen een trainingsprogramma van twaalf weken. Ze trainen samen met ons en krijgen daarnaast oefeningen mee voor thuis. Het doel is niet alleen om die vijf kilometer te halen, maar vooral om weer in beweging te komen en vertrouwen op te bouwen.
Daarnaast besteden we aandacht aan leefstijl, ontspanning, voeding en herstel. Na iedere training drinken we samen koffie of thee en nemen we de tijd om ervaringen te delen. Dat sociale aspect is minstens zo belangrijk als het sporten zelf."
Wat zie je gebeuren binnen zo'n groep?
"Er ontstaat vaak een bijzondere verbondenheid. Mensen begrijpen elkaar zonder veel uitleg. Ze weten wat het betekent om met kanker te leven en ik zie dat ze zich steeds meer weer mens voelen, in plaats van patiënt.
Er wordt gelachen, maar er is ook ruimte voor verdriet. Sommige deelnemers blijven elkaar nog jaren na afloop zien. Dat zegt veel over wat er tijdens zo'n traject ontstaat."
Zijn er momenten die je persoonlijk raken?
"Zeker. Soms hoor ik iemand zeggen: 'Ik had nooit gedacht dat ik me ooit nog zo fit zou voelen.' Dat raakt me iedere keer opnieuw.
Maar er zijn ook moeilijke momenten. Vorig jaar verloor onze groep een deelnemer die het traject succesvol had afgerond. Dat laat zien hoe kwetsbaar het leven kan zijn.
Tegelijkertijd zie je hoeveel steun mensen aan elkaar hebben. Ook dat is ontzettend bijzonder."
Wat betekent het om die vijf kilometer uiteindelijk te halen?
"Op de eerste trainingsdag zijn veel deelnemers ervan overtuigd dat ze het niet kunnen. Sommigen vinden het zelfs spannend om überhaupt te komen trainen.
En dan, twaalf weken later, lopen ze die vijf kilometer. Niet omdat iemand anders dat voor hen heeft gedaan, maar omdat zij zelf iedere week zijn blijven komen. Zelf hebben getraind. Zelf hebben doorgezet.
Wat betekent dat voor deelnemers?
"Veel mensen voelen zich tijdens hun ziekte afhankelijk van anderen. Dat is heel begrijpelijk, maar ook confronterend.
Tijdens het traject ervaren ze opnieuw dat ze zelf invloed hebben. Dat ze sterker zijn dan ze dachten. Dat vertrouwen nemen ze mee naar de rest van hun leven.
Wij noemen dat weleens versie 2.0 van jezelf. Niet beter dan vroeger, maar anders. Met nieuwe inzichten en nieuwe kracht."
Je bent niet alleen trainster, maar ook projectleider van de LoveLife Run Almere. Wat komt daar allemaal bij kijken?
"Meer dan mensen vaak denken," lacht Shirley.
"Samen met een team van vrijwilligers organiseer ik samen met Natastja het hele evenement. Van de samenwerking met zorgprofessionals en sponsoren tot de route, vergunningen en alle praktische zaken op de dag zelf.
Dat kost veel tijd, maar ik doe het met liefde. Omdat ik zie wat het oplevert voor deelnemers én voor de gemeenschap."
Waar hoop je op voor de toekomst?
"Dat steeds meer mensen gaan zien hoe belangrijk bewegen is tijdens en na kanker.
Er is nog zoveel winst te behalen in de samenwerking tussen zorg, gemeenten, buurtsportcoaches en maatschappelijke organisaties. Hoe meer we daarin samenwerken, hoe meer mensen we kunnen bereiken.
En natuurlijk hoop ik dat de LoveLife Run blijft groeien. Niet alleen in deelnemers en opbrengsten, maar vooral in impact."
Wat wil je mensen meegeven die twijfelen om mee te doen?
"Je hoeft geen ervaren hardloper te zijn. Je hoeft zelfs niet direct iets met kanker te maken te hebben.
De LoveLife Run gaat over leven. Over verbinding. Over iets betekenen voor een ander én voor jezelf.
En geloof me: iedereen die ooit aan de start staat, komt anders over de finish dan hij of zij begon."
