Nicole ter Borgh-Fernhout

Van overleven… naar leven 💕

Soms denk ik: vergeet niet ook het beste scenario te blijven zien.  

Maar eerlijk? Dat is niet altijd makkelijk.

Afgelopen jaar stond mijn leven compleet op z’n kop.  

Borstkanker. 16 chemokuren. Een borstamputatie.  

En sinds januari… in remissie.

Dat klinkt als een eindpunt. Maar dat is het niet.  

Het is een nieuw hoofdstuk.

Een leven vóór kanker… en een leven erna.  

En dat “erna” bestaat uit controles, verwerken, opnieuw leren vertrouwen op je lichaam… en accepteren dat het nooit meer hetzelfde wordt.

Alsof dat nog niet genoeg is, moet ik weer geopereerd worden omdat mijn prothese is gedraaid.  

Dus ja… klaar ben je eigenlijk nooit.

Sporten was altijd al een groot onderdeel van mijn leven.  

Ik trainde 3-4x per week kracht, en deed daarnaast ook kickboksen en hardlopen.

Dat heb ik nu weer opgepakt.  

En het mooie is: krachttraining is niet alleen iets wat ik graag doe, het is ook nog eens extra belangrijk omdat de medicatie mijn botten zwakker maakt.

En binnenkort ga ik ook weer starten met kickboksen.

En toen dacht ik:  

Ik ga rennen. Niet omdat het moet. Maar omdat ik kan.

De LoveLife Run is voor mij geen wedstrijd.  

Het is mijn manier van verwerken.  

Van vooruit kijken.  

Van mezelf laten zien: kijk eens hoe ver je al bent gekomen.

Ik vroeg Milan of hij met me mee wilde lopen.  

Zijn antwoord? Gewoon volmondig JA ❤️  

Hij rent voor mij.

Ik heb een team aangemaakt.  

Wil je meedoen? Dan kun je je aanmelden en je aansluiten bij mijn team.

Maar ik ben ook echt op zoek naar sponsors.  

Want wie mij kent, weet dat ik altijd voor het hoogst haalbare ga.  

Dus ook hierin wil ik alles eruit halen.

Want nog steeds krijgt 1 op de 2 mensen in Nederland kanker.  

En goed onderzoek is keihard nodig.

💛 Wil je me steunen? Doneer alsjeblieft.

💛 Of sluit je aan bij mijn team.  

💛 Of deel dit bericht.

De run is in juni (o.a. in Almere en Hilversum, en ook in andere steden).  

Kijk wat bij jou past.

Ik ga rennen voor mezelf.  

Milan rent voor mij.  

En samen rennen we voor iedereen die hier doorheen gaat… en nog moet.

En ondertussen probeer ik…toch een beetje te blijven geloven in het beste scenario.