Ik kom in actie voor Fight cancer
als uitlaatklep voor alle keren dat deze ziekte mijn naasten geraakt heeft. Machteloos aan de zijlijn staan is één van de moeilijkste dingen die ik in mijn leven gedaan heb. Door mijn liefde voor zwemmen hier in te zetten lever ik een bijdrage aan onderzoek naar kanker en daar ben ik trots op!My Achievements
Zelf een eerste donatie gedaan
Pagina gedeeld op social media
Blog bericht geschreven
Profielfoto toegevoegd
Streefbedrag gehaald
Streefbedrag hoger dan €500
Team gemaakt
Eerste 5 donaties binnen!
My Updates
Ineens was álles anders
Friday 8th May De eerste keer dat kanker in mijn leven kwam was in 2005. Ik was amper 14 jaar oud en volop aan het puberen, zo'n fase waarin de kleur van je schooltas de meest belangrijke keuze van je leven is. Letterlijk om wakker van te liggen. Op school ging het prima, al werd ik wel flink gepest. Maar bovenaan op de lijst van prioriteiten stond de manege. Ik was elke vrije seconde tussen de paarden te vinden. Schoolvakanties waren voor mijn ouders niet anders dan schooldagen, ik was nooit thuis. Het hele leven draaide om die paarden.En toen kwam in december 2005 het nieuws dat mama borstkanker had. Ineens was het leven niet meer zorgeloos. Er kwamen ziekenhuisafspraken, behandelingen en eindeloos wachten op uitslagen. Mijn hele leven stond ineens op zijn kop en ik begreep niet helemaal hoe en waarom. Mama werd enorm ziek en de dagen hingen van emoties aan elkaar. Het was zo gek, want daarvoor was mama helemaal niet ziek. Juist die behandeling met chemo en de operatie maakten haar ziek. Dat is toch zo tegenstrijdig.. Ik kon dat als kind niet begrijpen. Medicijnen en behandelingen maken je toch juist beter? Waarom voelt mama zich nu dan zo vreselijk slecht?
Het was zo'n overweldigende tijd dat het in eerste instantie niet eens binnenkwam. Wat er daarna allemaal gebeurde heb ik grotendeels verdrongen. Dat was voor mij de veiligste manier om met de situatie om te gaan. Nog steeds merk ik dat er grote gaten zitten in mijn herinneringen van deze periode. Ik moest zojuist vragen aan mijn moeder wanneer ze ook alweer ziek werd, kun je nagaan. Uithuilen deed ik bij Kingston, mijn verzorgpaard. Ik denk dat hij de enige is geweest die echt het hele verhaal kende, want erover praten met anderen deed ik niet.
Mama is inmiddels voor de tweede keer "beter". Nog steeds is deze gebeurtenis een belangrijk thema in mijn leven. Die allesverwoestende machteloosheid die ik gevoeld heb zet ik vandaag om in motivatie, onder andere door me in te zetten voor Swim to fight cancer. Het helpt mij om het leed dat kanker veroorzaakt aan te kijken en iets te kunnen doen. Ik zet mijn ervaringen om in hoop zodat ik daar zelf kracht uit kan putten en ben dankbaar voor alle momenten die ik met mijn mama heb. Op naar 29 augustus! Share
Thank you to my Sponsors
€26,19
Constant Winkelman
€51,19
Marja Beumer
Hi Layla super goed dat je dit doet. Volgens mij heb je met mijn donatie nu je streefbedrag gehaald!
€76,19
Hanny
Lieve Layla, je kunt het, go for it. Succes. Groetjes Hanny & Fred.
€16,19
Vera Winkelman
€21,19
Jan Kleinjan
€50,00
Wessel Verwer
Zet m op groeten Marielle en Wessel
€101,19
Petra Bakker
Topper 🥰
€21,19
Jochem Van Ruiswijk
€21,19
Mischa & Tosca
Go go go!! 💪🏼💪🏼
€101,19
Thijs
Go go go!
€50,00
Proud Mama
€50,00
Layla
Let's go! 💪
