Kiara te velde

‘Ik heb een goed leven gehad. Wat kort, maar meer dan de moeite waard’

In september 2026 doe ik, Kiara te Velde (18 jaar), mee met Swim to fight Cancer in mijn eigen woonplaats Leerdam. Ik ga zwemmen in de rivier De Linge waar mijn vader graag op roeide. Hij is de reden dat ik te water ga om geld op te halen voor kankeronderzoek. 

Alles veranderde in 2021
In maart 2021 kreeg mijn vader Lennart plots te horen dat hij een hersentumor had. Hij was 46, sportief, gezond en stond midden in het leven. Wat we aan hem merkten, was dat hij minder goed uit zijn woorden kwam, soms leek weg te dromen, en spelletjes die hij altijd won, ineens verloor.
Wel vreemd, maar geen reden tot zorg. We hadden tot vlak voor de diagnose geen enkele aanleiding om ongerust te zijn. De diagnose kwam dan ook totaal onverwacht. Meteen werd duidelijk dat de tumor niet te genezen was en hij dus ongeneeslijk ziek was.

Mijn vader heeft zich vanaf zijn hersentumordiagnose in maart 2021 ingezet voor onderzoek om toekomstige patiënten een beter toekomstperspectief te geven. Hier heeft hij veel voor afgezien, maar hij belichtte altijd de positieve kant van zijn deelname: dit moet iets opleveren voor anderen. Hij was geen moment boos, hij keek niet achterom – hij wilde helpen. Voor toekomstige patiënten. Voor een beter perspectief.

Meedoen aan onderzoeken, op karakter
In de jaren die volgden, onderging Lennart meerdere hersenoperaties, chemo’s en bestralingen. Dagelijks de rit van Leerdam naar Rotterdam en terug – alles om de tumor in bedwang te houden. Maar ze was nooit weg.
Mijn vader nam deel aan meerdere (medicijn)onderzoeken via het Erasmus MC in Rotterdam. Hij was relatief fit, dus kon hij veel betekenen. Maar de bijwerkingen waren heftig. Toch bleef hij doorgaan – omdat er genoeg was om voor door te gaan. Vaak op pure wilskracht, op karakter.

Gelukkig waren er ook periodes zonder behandeling waarin hij steeds fitter werd. Hij kon weer autorijden, roeien, skiën, schaatsen, een rondje Nederland fietsen, canyoning tijdens vakanties, en werken bij de gemeente Vijfheerenlanden.
Tot eind 2023 het bericht kwam dat de laatste behandeling niets had gedaan, de tumor groeide en er geen behandeling meer mogelijk was.

Mijn vader is gestorven op 20 april 2024 op 49-jarige leeftijd. Op zijn sterfbed vroeg hij ons om zijn missie vort te zetten. Hij zei: “Blijf ​je inzetten voor kankeronderzoek.” Dat hebben we beloofd. En daarom hebben we als gezin vorig jaar meegedaan met de Alpe d'HuZes en sta ik dit jaar aan de start van Swim to fight Cancer Leerdam. 

Hoe verder zonder Lennart
Inmiddels is het twee jaar geleden dat Lennart overleed. Het was een periode van vallen en opstaan. Maar waarin ik ook durf te zeggen dat het lukt om leuke dingen te doen en ik me gelukkig voel.
Mijn vader leerde me om te blijven kijken naar wat er wél was. En hoe mooi die tijd samen is geweest. Hij zei vaak: “Ik heb een goed leven gehad. Wat kort, maar meer dan de moeite waard.” Dat troost me. Het helpt me ook om nog steeds te genieten van het leven – met zonder hem.

Ik geloof dat we samen kunnen bijdragen aan een wereld waarin niemand meer hoeft te sterven aan kanker. Daarom spring ik in De Linge. Wil jij mij steunen? 

Kiara te Velde