Henk Jolink

Swim to Fight Cancer | Achterhoek 2021

Mijn verhaal en waarom ik dit zo graag wil doen.

Zeven jaar geleden kreeg ik de diagnose dat ik waarschijnlijk kanker in mijn hartzakje had en dat ik zo goed als zeker binnen een aantal maanden zou gaan sterven. Pas na een aantal weken bleek er iets anders aan de hand te zijn met mijn hartzakje en met mijn hart zelf. Ik ben ruim 5 jaar erg ziek geweest (een chronisch ontstoken hartzakje wat maar niet wilde genezen), kreeg vrij snel daarna een kleine hersenbloeding waardoor ik een jaar lang niets meer kon onthouden, ik verloor mijn achillespees in één been waardoor ik nooit meer goed kan lopen, kreeg accute staar met nog maar 15% zicht als gevolg van alle prednisongebruik en kreeg tenslotte ook nog een hartinfarct in ons huis in Tsjechië waarna er 2 stents bij mij werden geplaatst (1 in Tsjechië en 1 in het Radboud ziekenhuis in Nijmegen). Ik ben al die jaren onder onder behandeling geweest van een internist/oncoloog (dhr. Muller, echt een enorme steun voor mij en inmiddels met pensioen), een cardioloog, een neuroloog en een longarts. Ik ben hier jarenlang ook heel erg depressief van geweest (3 jaar lang hiervoor onder behandeling geweest van een psychotherapeut vanwege de opgelopen PTSS), want ik sportte vroeger graag (roeisport), was een heel actief mens (zowel werk als privé) en liep nu ineens met een rollator rond samen met mijn partner (Yolanda), raakte mijn werk kwijt en langzamerhand ook mijn vrienden en kon daarbij ook nog maar heel weinig zien. Zij heeft het dus ook heel moeilijk gehad in al die jaren. De internist raadde mij zelfs op een gegeven moment aan om toch maar een scootmobiel aan te schaffen om zo wat meer mobiel te zijn en meer onder de mensen te komen.

Voor mij was het dus echt een hele lange weg "terug", om weer daar te kunnen en mogen komen van waar ik van voor mijn ziekbed vandaan kwam. Ik heb daarvoor veel getraind in de afgelopen jaren (mijn internist raadde mij dit soms zelfs af, waardoor ik waarschijnlijk ook mijn achillespees ben kwijtgeraakt), maar ik kan nu echt bijna alles weer, hoewel ik mijn PTSS natuurlijk nooit meer kwijt raak.

Inmiddels zwem ik alweer 3 km per bezoek aan het zwembad, waar ik altijd 1 of 2 keer per week te vinden ben (Embricana in Emmerich). Ik heb mezelf daarom nu opgegeven voor de 2 km, maar misschien maak ik er ook wel 4 km van en ik ben inmiddels toch al weer 65 jaar! Het verbaasd mij dan ook steeds weer dat ik dit nog kan doen en ik ben mijn internist/oncoloog nog elke dag heel dankbaar dat hij me toen zei om het toch maar vooral vol te houden en dat het gewoon een hele lange weg te gaan was voor mij. Hij is altijd in mij blijven geloven. Hij dacht toen dat het 8 tot 10 jaar zou gaan duren voor mij voordat ik weer redelijk goed genezen zou zijn van mijn vreemde hartkwaal (nooit bekend geworden) en dat ik dan ook weer ongeveer dezelfde conditie zou hebben als van een leeftijdsgenoot. Het werd uiteindelijk maar 7 jaar waarin ik behoorlijk wat medicijnen heb moeten slikken en onderzoeken heb moeten ondergaan. Nu slik ik nog maar een klein handjevol pillen en verwacht ik dat de cardioloog binnenkort tegen me zegt dat ik niet meer hoef terug te komen omdat mijn huisarts het verder wel kan overnemen.

Ik leef daarom erg mee met al die mensen die de diagnose kanker of zelfs terminaal te horen hebben gekregen want ik weet hoe dit voor hen voelt en dit is voor mij dan ook echt het minste wat ik kan doen. Ik hoop met mijn verhaal al die mensen die het betreft te kunnen stimuleren om het toch maar vooral vol te houden hoe moeilijk dit soms ook is. En ik hoop natuurlijk ook dat een ieder die dit leest mij daarom hierbij wil steunen met donaties voor het kankerfonds. Dat kun je op deze site doen. Het is iets wat ons allemaal kan overkomen op een dag. Alvast bedankt voor jullie steun. Natuurlijk zal ik zelf ook een donatie doen, een beetje afhankelijk van wat er binnenkomt. Het streefbedrag ga ik zeker halen, want het moet een mooi rond bedrag worden. Ik ga zwemmen in Braamt op 13 september 2020. Dus binnenkort ga ik daar ook maar eens het water in.

Henk Jolink

 

 

My Achievements

Zelf een eerste donatie gedaan

Foto's toegevoegd

Streefbedrag gehaald

Streefbedrag hoger dan €500

Team gemaakt

My Updates

Een klein berichtje voor iedereen.

Ik heb vandaag een donatie gedaan en er ook een berichtje bij geplaatst onder mijn eigen naam. Hier staat eigenlijk alles wel in van wat er momenteel aan de hand is en hoe nu verder te gaan. Wel een beetje een deceptie natuurlijk maar we doen het natuurlijk met zijn allen in de eerste plaats vooral voor het kankeronderzoek wat we mijn onze bijdragen willen ondersteunen.

Thank you to my Sponsors

271

Henk Jolink

Beste mensen, het zwemmen voor kanker is helaas geannuleerd voor dit jaar door de corona crisis en door geschoven naar volgende jaar. Dat is natuurlijk best wel een flinke teleurstelling voor mij, omdat ik net zoals iedereen er ook wekelijks heel hard voor aan het trainen was in het zwembad in Emmerich. Ik zwom tot aan het begin van de corona crisis altijd 2 x in de week en altijd 3 km per keer. Dat ging prima maar soms wel een beetje langzaam (bijna altijd een uur en 10 minuten). Nu is mijn conditie helaas weer een stuk minder geworden. Ik heb lange tijd nagedacht wat nu dan wel te doen en ik heb er uiteindelijk toch nog iets op gevonden om dit gemiste zwemavontuur toch wat te kunnen compenseren. Wij ruimen ons huis momenteel flink op en wat nog goed bruikbaar is brengen wij normaal gesproken altijd naar de Dorcas kerkwinkel. Maar die is nu ook gesloten. Dus toen begon ik het maar zelf te verkopen en kwam er al snel achter dat de grootste rommel blijkbaar toch nog wat op kan brengen. Ik verkoop dus nu spullen voor kanker. Ik heb het bedrag wat jullie gezamenlijk hebben gedoneerd inmiddels verdubbeld en wie weet verdubbel ik dit bedrag ook nog wel een keer. Normaal gesproken doen de sponsoren dat natuurlijk en die hadden dan dit bedrag weer verdubbeld voor mij. Het zwemmen wat ik altijd heel graag deed mis ik nu enorm. Ook mijn zwemvrienden ben ik ineens kwijt geraakt. De meeste zijn al aardig oud. Ik heb nog even geprobeerd om één van hen te bereiken (Joachim uit Praest) met de vraag of hij misschien met mij mee te wil zwemmen. Joachim is inmiddels al 67 en zwom tot aan de crisis altijd 2 x in de week de 5 km (10 km in totaal). Dat gaat dus waarschijnlijk nu ook niet meer lukken. Ik wilde namelijk graag deze zomer alsnog de 2 km proberen te gaan zwemmen in Braamt maar dat wordt nu toch wel een beetje lastig (te gevaarlijk). Misschien volgend jaar dan maar of misschien verzint de wedstrijdleiding toch nog een andere oplossing zoals in het voorgaande jaar. Kanoën met zijn tweeën in één boot kan volgens mij ook goed met 1.5 meter tussenruimte. Omdat ik niet goed wist hoe ik hier een "eigen bijdrage" kon doneren heb ik het maar zo gedaan onder mijn eigen naam.

51

Ria Pieterse

succes met de training en ik kom naar Braamt in september xxx

50

Arianne

Mooie actie, die steunen we graag. Succes!

36

Yolanda Jolink

Zet hem op!

26

Sander En Inge

Mooie actie, Henk. Inge en ik wensen je succes!

25

Harro & Mireille De Jong

Super dat je dit doet Henk! Wij geloven in je, veel succes!

25

Bram Hoens

Zet hem op Henk.

25

Anja Thomassen

Heel veel succes , super intitiatief!

10

Anonymous

Succes

10

Niels Reyngoud

5

Rita Naafs

Succes!

Show more